خيلي كاره سختيه؟! خب علتشو بگين شايد من دارم اشتباه ميكنم و خودمم نميدونم.

اين وبلاگ ديگه آپ نمي شه.( تا زماني كه مسئولين مربوطه توضيح بدن كه مشكل از كجاست.)

از اينكه به اينجا سر ميزديد ممنونم.

حرفهاي ما هنوز ناتمام
تا نگاه مي کني
وقت رفتن است
باز هم همان حکايت هميشگي
پيش ازآنکه با خبر شوي
لحظه عزيمت تو ناگزير مي شود
آي
اي دريغ و حسرت هميشگي
ناگهان
چقدر زود
دير مي شود
بدرود.

منبع: روزنامه اعتماد 

مهدی کروبی، وضعیت فعلی کشور را سخت ترین شرایط برای نیروهای انفلابی در طول ۳۰ ساله اخیر دانست و گفت: گروهی معتقدند راهی به سوی برون رفت از طریق نرمش باید یافت، اما ما می بینیم گروهی از عمر سعد گرفته تا الی آخر را به مردم و فعالان با سابقه و شناسنامه دار سیاسی نسبت داده اند که اتفاقا اینان گردانندگان اصلی مسئله خشونت و سرکوب و برخورد هستند. بنابراین باید در بیانات گروه اول تامل کرد.

رئیس سابق مجلس که در دیدار با جمعی از فعالان سیاسی و مدنی سخن می گفت، افزود: در حال حاضر به شخصه سخت ترین شرایط را تحمل می نمایم، نه از لحاظ محدودیت و توهین و … بلکه بخاطر مردم، بخاطر شما، بخاطر فعالان سیاسی، بخاطر اینکه جمهوری اسلامی به اینجا رسیده است.

کروبی با تاکید براینکه اصلا فکرش را هم نمی کردیم کار جمهوری اسلامی به اینجا برسد که با نیروهای خود چنین کند، خاطرنشان کرد: همین خواهرزاده مهندس موسوی، روزگاری به خانه ایشان می رفتیم. ۳ برادر بودند. یکی به شهادت رسیده بود با اینحال مادر ایشان بقیه فرزندان را به جبهه رفتن ترغیب می کردند، حالا امروز باید به منزل ایشان برویم و بگوییم آن یکی پسر شما در روز عاشورا کشته شده است! ببینید به ما چه می گذرد.

رئیس سابق مجلس شورای اسلامی تصریح کرد: راه رایزنی های ما را بسته اند. نه صدا و سیما، نه روزنامه و هیچ. فقط اینکه اعلام موضع کنیم که مطمئنا می کنیم.

وی افزود: روزگاری ما به آقای خلخالی در مجلس می گفتیم چرا این همه دعوا در مجلس باید باشد و ایشان می گفتند « نان ما در دعواست » حالا هم دولت که خدمت رسانی اش معلوم است، چیزی ندارد. پس باید چنین کارهایی بکند. از خدا می خواهیم عقلا کمی بیشتر وارد معرکه بشوند.

کروبی تصریح کرد: ما به یاد شما هستیم، التهاب هم داریم، اضطراب هم داریم، پیگیری هم داریم از وضعیت پرونده ها هم باخبریم من برای همه چیز هم آماده هستم، هیچ خوفی از هیچ واقعه ای هم ندارم؛ وقتی می شنوم این همه جوان از تحصیل و آزادی محروم شده اند بیشتر از شما نگران خودتان می شوم؛ دوست دارم به این نکته تکیه کنم که به ما خیلی سخت می گذرد که می بینیم حاصل عمر و جوانی و جان فشانی ما به این روز افتاده است.
روزگاری می گفتیم فلانی اساسا با مجاهدین رابطه ای ندارد؛ در این حین به فرد فرصت میدادیم ولی حالا با دست خودشان به زور دلسوزان را به مجاهدین وصل می کنند و یک سازمان مرده منافق صفت را زنده می کنند، آن هم به دست خودشان.

 کروبی ضمن تاکید بر وجود اقلیت پنهان در نیروهای سرکوب گر که به تشنج و جنایت و توهین دامن می زنند نسبت به حضور این نیروها ابراز نگرانی کرد.وی از عدم همبستگی نیروهای اصیل سپاه با جریان سرکوب و جنایت سخن گفت و با اشاره به رنج نیروهای دلسوز سپاه از وضعیت حاکم، سکوت آنان را دلیل نارضایتی ایشان دانست.

منبع: نوروز

منبع : تابناک

خلاصه:

در ادامه مجدداً بخش پایانی برنامه در استودیو پیگیری شد و فردوسی‏پور پیگیری بحث را با عنوان در خدمت رئیس سابق فوتبال که اخراج شده‏اند، آغاز کرد که دادکان در این باره گفت: «من اخراج شدم و به این اخراج شدنم افتخار می‏کنم. من سه افتخار داشتم. یکی دریافت نشان لیاقت و مدیریت از آقای خاتمی، دیگری بردن تیم ملی به جام جهانی و آخری اخراج از فدراسیون فوتبال توسط علی آبادی. به خانواده‏ام هم گفته‏ام اگر پس از صد و بیست سال رفتم و خواستند روی سنگ قبرم چیزی بنویسند، این سه را بنویسند.»

وی پس از این خطاب به فردوسی‏پور گفت: «زمانی که به پرتغال با آن شرایط باختیم، مسئولان ورزش از مردم عذرخواهی کرد. حال که به قطر و بحرین می‏بازیم، عذرخواهی نمی‏کنند. اینها باید هر روز بیایند و عذرخواهی کنند اما چرا نمی‏کنند؟ زمان ما شرافت و حیثیت ملی زیر سوال رفت، امروز زیر سوال نمی‏رود؟ همانگونه که پیش‏بینی کردم، گفتید یک ساعت وقت داشتید حالا گفتید یک ربع وقت داریم!»

دادکان سپس سراغ لیگهای فوتبال رفت و عنوان کرد: «فوتبالی که سالیانه سیصد تا چهارصد میلیارد تومان در آن هزینه می‏شود، خروجی‏اش چیست؟ هیچ. این حرف ضد نظام و ضد دولت است؟ شما بخش سوم سوال را گذاشته‏اید، خداحافظی بازیکنان؛ چه کسی این را می‏گوید؟ الان 9 تا از بازیکنان جام جهانی در تیم ملی مقابل سنگاپور بازی می‏کند. شجاعی، تیموریان، زندی، معدنچی، نکونام، کعبی، نصرتی، طالب لو هستند و در زمان قلعه‏نویی همان محمد نصرتی به دفاع چپ رفت. این کارشناسانی که ناکارشناسی می‏کنند و ناحق گفتند، آمدند بگویند همان تیم برانکو بود؟ هیچ‏کس نگفت ولی زمان ما می‏کوبیدند که چرا نصرتی دفاع چپ است. آن موقع از بیرون شرایط را فراهم می‏کردند که مطبوعات مجموعه ما را بکوبند. یکی از جوانانی که در سازمان ورزش کار می‏کرد و حالت تخاصم نسبت به بنده داشت، هفته پیش مصاحبه‏ای کرد و گفت از بالا دستور داشتم که دادکان را بکوبم که تیتر اول یک روزنامه است. من آنروز که مطلب اون جوان را خواندم گذشت کردم و او هم اگر به دل گرفته، گذشت کند.»

وی در خصوص سرمربیان تیم ملی و قطبی نیز عنوان کرد: «آقای افشین قطبی برای من و مردم به خاطر اینکه خارج از کشور بوده و آمده و همکاری می‏کند، قابل احترام است ولی آقای قطبی را بر حسب توانایی‏هایش آوردیم؟ چرا هیچ موقع کسی در این مورد جوابی نمی‏دهد؟ نه، افشین قطبی را آوردیم تا محبوبتی که داشت تمام شود و بازگردد. افشین قطبی دیگر محبوبیت ندارد. آقای کفاشیان، تاج و قطبی همین کانال شما و چهار کانال دیگر آمدند و بازی مقدونیه و قبلش را خواستند که مردم حضور پیدا کنند و گفتند به خاطر ما و فوتبال کشور بیایید تشویق کنید اما 300 نفر رفتند. آن مردم کجا هستند؟ فکر می‏کنید جوانان استادیوم نیایند کجا می‏روند؟ خودمان گزک دادیم. بازی ایران و کره، ایران و ژاپن، صد و پنجاه هزار نفر به ورزشگاه می‏آمدند.» فردوسی‏پور در پاسخ عنوان کرد، آن جام جهانی بود و دادکان پاسخی دندان شکن داد: «به جام جهانی ربط ندارد. مردم دیگر فوتبال را دوست ندارند. جمعیت تهران زمانی که من بازیکن پرسپولیس بودم، یک میلیون نفر بوده و سی الی چهل هزار هزار نفر به استادیوم می‏آمده است اما الان جمعیت تهران 16 میلیون شده و 10 هزار نفر برای این فوتبال به ورزشگاه می‏آید. این تیم ملی است؟ شما غذا می‏خورید که از غذا خوردن لذت ببرید و شما فقط برای برد و باخت بازی را نگاه نمی‏کنید و فوتبال زیبا با هزینه 400 میلیون قابل مشاهده نیست! دو تیم اصهافنی در حال حاضر خوب بازی می‏کنند که تیم سپاهان دارای شرایط تاکتیکی و خلاقیت خود و تیم ذوب آهن تنها دارای شرایط تاکتیکی خوب است. چرا سایر تیم‏های نمی‏توانند، خوب فوتبال بازی کنند؟ تا نیم‏فصل 12 مربی از 18 مربی برکنار شدند؟»

سپس مجری از دایی پرسید که دادکان گفت: «برای علی دایی زود بود. من خودم را در حدی نمی‏بینم که علی دایی از من اجازه بگیرد و من علی دایی را دوست دارم به خاطر یک سری قداست‏هایی که در کارش دیدم. همین طور حسین فرکی و… . وقتی من رفتم، اینها را هیچ تیمی نبردند، چون دادکانیست هستند و از من حمایت و طرفداری می‏کنند. دیگر نمی‏گویند، توانایی دارد یا نه. هفته پیش گفتند به فلان تیم شهرستان بیا و قرارداد هم آماده شده و به عاشورا و تاسوعا خرده و بعد از عاشورا و تاسوعا گفته‏اند، این را نبرید و یکی دیگر را بیاورید. این ظلم است.»

وی افزود: «علی دایی وقتی خواست تیم ملی برود، به من زنگ زد و گفتم علی جان تو بروی، افتخار من است که خیلی‏ها هم فکر می‏کردند من ساپورت کردم. فقط یک روز نگویی به من درست گفتی؛ تو طعمه‏ای و می‏خواهند پشت تو پنهان شوند و اتفاقاتی افتاد گردنت بیاندازند. بدان ببازی کسی از تو دفاع نمی‏کند و من نیستم که پای برانکو ایستادم. خدا شاهد است که شب آن روز به علی دایی گفتم بگویید حکمش لغو شد و صبح به من زنگ زد و گفت نه. وقتی فهمید حکمش لغو شده، به من زنگ زد و گفت همه انهایی که گفتی درست است. من به هیات مدیره‏اش گفتم این دور را بدهید قلعه‏نویی و دادند و در استقلال موفق شد و همین امیر قلعه‏نویی که کارش را قبول دارم گفتند، سرمربی تیم ملی به من زنگ زد و گفتم خدا شاهد است برای اینکه طرفداراهای استقلال را همراه تیم ملی کنند، تو را انتخاب می‏کنند و می‏بیتی که در آینده کنارت می‏گذارند. آقای قطبی هم به خاطر محبوبیتی بود که برای خودش درست کرده بود و امروز هم دنبال این هستند که صبح به او بگویند، خداحافظ در حالی که آن کسی باید خداحافظی کند که قطبی را آورد.»

منبع: تابناك

بسمه تعالي

حضرت آيت اله خامنه اي، مقام معظم رهبري جمهوري اسلامي ايران

با سلام و احترام، جريانات و حوادث بعد از انتخابات دهم رياست جمهوري، موجب تأسف و نگراني كليه علاقه مندان به اسلام وايران گشته است. امضاءكنندگان اين نامه از اساتيد پرديس دانشكده هاي فني دانشگاه تهران و خود از علاقه مندان به انقلاب و ميهن بوده و بيشتر ايام جواني خويش را صرف خدمت به تمدن ، فرهنگ، دانش و اعتلاي اين مرز و بوم نموده و بعضي نيز از طلايه داران انقلاب اسلامي بوده اند . لذا بر اساس فرمايش مولايمان “كلكم راع و كلكم مسئول” بر آنان سخت ناگوار است كه بنشينند و تماشاگر مصائب و مسائلي باشند كه خداي ناكرده ممكن است موجب پرپرشدن غنچه هاي اميد اين مملكت و بر باد رفتن تمامي فرصتها و زحمات ساليان دراز و رشادتها و مردانگي نسلهاي اين مرز و بوم گردد . دليل اينكه اين جمع خدمتگزار مصدع اوقات حضرتعالي ميشود اين است كه متأسفانه در مجموعِ مسئولين دولتي و قواي ديگر توان و پتانسيل لازم براي حل ريشهاي مشكلات حاضر را نمي بينيم . نيت تمام امضاء كنندگان اين نامه چيزي جز اصلاح امور مملكت و دين و دنياي مردم نيست و انتظار داريم كه اين نامه هم از اين منظر نگريسته شود. مطلبي كه كام همه دوستداران اسلام و مملكت را تلخ كرده است برخوردهاي خشن و فراقانوني، خصوصاً با دانشگاهيان، دانشجويان و فرهيختگان اين مرز و بوم است . مسلماً حمله هاي شبانه به خوابگاه، مأمن، مأوا و محل زندگي دانشجوي بي پناه و يورش روزانه به آنان در صحن دانشگاه، محل تحصيل علم و پژوهش، نه نشان قدرت و صلابت نظام است و نه ضرب و شتم و زندان دسته جمعي آنان زيبنده اسلاميت و جمهوريت نظام . متأسفانه عليرغم تأكيدات جنابعالي و تمام قولهاي مسئولين، آمران و مسببان واقعه هنوز محاكمه و به مردم معرفي نشدهاند و اين دانشجويان هستند كه هر روز به بهانهاي دستگير و زنداني ميشوند و يا مورد ضرب و شتم قرار مي گيرند . حق ميدهيد كه براي دانشجويان بسيار سخت است كه در چنين شرايط ناگوار دعوت اساتيد به بحث، درس و تحقيق را با طيب خاطر و راحتي اجابت كنند. سالگرد 16 آذر همه ساله پس از انقلاب در جامعه ما بدون هيچ تنشي برگزار مي شد. اما امسال چه كساني و از چه مي ترسيدند كه چنين بر پيكر دانشگاه تاخت و تاز كردند و نمايش فتح صحن آنرا غرور آميز ترسيم نمودند ! در روز 16 و 17 آذر امسال چند هزار نفر كه برخي از آنها مسلح به سلاحهاي سرد، اسپري گاز فلفل و گاز اشك آور بودند به داخل دانشگاه وارد شده و طي دو روزمتوالي دانشگاه را كه محيط علم و انديشه است به صحنه اغتشاشات و نمايش هاي خود تبديل نمودند. هنوز براي ما باور اين امر بسيار سخت است كه در نظام جمهوري اسلامي ممكن است عده اي با عده و تجهيزات فراوان و با هماهنگي به داخل دانشگاه لشكركشي كنند و دو روز متوالي به ضرب و شتم دانشجويان، فرزندان پاك اين آب و خاك، تخريب اموال عمومي و توهين به اساتيد بپردازند و مهد مهندسي كشور را بي حرمت نمايند . متأسفانه كه همه اينها به بهانه پاسداري از اسلام و ولايت انجام ميگيرد و متأسفانه هيچ فرد و نهادي مسئوليت آن را نمي پذيرد . درخواست ما اين است كه مسئولين امر و خصوصاً حضرتعالي ترتيبي اتخاذ فرمائيد كه خداي ناكرده اين حوادث تبديل به سوژهاي در دست رسانه هاي صهيونيستي و معاند نگردد كه جمهوري اسلامي را مخالف علم و دانشگاه جلوه دهند، خصوصاً آنكه در اين جو نامناسب و غيرشفاف شايعه تدارك و هماهنگي حضور عناصر غير دانشگاهي و مهاجم در روزهاي 16 و 17 آذر 1388 در دانشگاه توسط نهادي منتسب به جنابعالي در همه سطوح دانشگاه پخش شده است. به گمان امضاءكنندگان اين نامه علاج درد اين است كه تمام مقامات و كارگزاران نظام همه اعضاي ملت را جدا از گرايشات سياسي در عمل بعنوان اعضاي يك پيكره ببينند و صداي همه آنان را بشنوند و حقوق ملت را، كه مصرّح در قانون اساسي جمهوري اسلامي است، و آزاديهاي قانوني آنان را به يكسان پاسدار باشند. به اعتقاد ما برخوردهاي خشن با جامعة علمي و ادامه بازداشت اهل علم و دانشگاهيان به صلاح مملكت نيست . بنابراين ازجنابعالي تقاضا داريم، دستور فرمائيد كه صحن مقدس دانشگاه از تمامي نيروهاي غيردانشگاهي عاري گشته و با عذرخواهي مسئولين امر و پيگرد قانوني مسببين اين غائله ها و آزادي همه دستگيرشدگان دانشگاهي از همة اقشار و گروههاي دانشجوئي دلجوئي گردد. اميد است كه با انجام اين اقدامات، پرديس دانشكده هاي فني دانشگاه تهران كه بر اساس معيارهاي جهاني در ميان دانشگاههاي برتردنيا قرار گرفته و بالاترين رتبه در ميان دانشگاههاي كشور را با تكيه بر قدمت، تجربه، نخبگان خود و تلاشهاي مستمر چند ساله اخيركسب نموده است، به همراه ديگر دانشگاهها و مراكز علمي كشور به رشد بالنده خود ادامه داده و منشاء خدمات بيشتر به ميهن اسلامي گردد.

با تشكر و احترام

جمعي از اساتيد پرديس دانشكده هاي فني دانشگاه تهران

منبع : سایت جرس

سید احمد خاتمی با اشاره به تصمیم جامعه مدرسین حوزه علمیه قم مبنی بر اعلام عدم صلاحیت صانعی برای مرجعیت، گفت: این تصمیم فرایند یكساله داشت و كمیسیون ویژه ای برای این منظور تشكیل شده بود.

وی ادامه داد: این كمیسیون فتواهای این آقا را بررسی كرد و بعد تصمیم قطعی را در یك ماه گذشته اعلام نمود كه نتیجه قطعی دیروز اعلام شد(خبرآنلاین)
نتیجه این بحث می شود آقایان جامعه مدرسین ،آقای صانعی را از نظر علمی و فقهی طرد كرده اند ولی عجیب است كه علی ایحال باتوجه به این موضوع، گفته های امام خمینی(ره) خطاب به آیت الله العظمی صانعی در سال 1361 از علم و دانایی فوق العاده ایشان حكایت می نماید كه بعید است چنین سخنانی در وصف آیة الله یزدی و امثالهم بیان شده باشد:

« و حالا ما می خواهیم این رنج را به گردن آقای آقا شیخ یوسف صانعی به عنوان دادستان كل [بگذاریم] و معرفی كنم به آقایان. و من آقای صانعی را مثل یك فرزند بزرگ كرده ام. این آقای صانعی وقتی كه سالهای طولانی در مباحثاتی كه ما داشتیم تشریف می آوردند ایشان، بالخصوص می آمدند با من صحبت می كردند و من حظ می بردم از معلومات ایشان. و ایشان یك نفر آدم برجسته ای در بین روحانیون است و یك مرد عالمی است و متوجه مسائل است و مخالف این انحرافاتی كه در این كشور موجود بوده است؛ از قبیل منافقین _ نمی دانم _ غیره، و ایشان مخالف سرسخت آنهاست. با جدیت عمل می كند. با قاطعیت عمل می كند اگر یك وقتی موقعش بشود.» 1

همچنین پس از استعفای آقای صانعی در سال 1364 از دادستانی، امام پیام جالبی می دهند:

«از رفتن آقای صانعی متاسف و متاثرم، امیدوارم ایشان در هر كجا كه باشند فرد موثری باشند. از زحمات و كوششهای ایشان تشكر و قدردانی می كنم. من ایشان را سالهای طولانی است كه می شناسم. او مردی عالم، متعهد و فعال است. ایشان تصمیم گرفتند تا از این كار كنار بروند. ایشان نباید به طور كلی از همه كارها كناره گیری كنند. حال كه از این كار خسته شده اند، كارهای دیگری كه با وضع مزاجی ایشان مناسبتر است را انتخاب كنند.»

منبع : آینده نیوز

كاري از مانا نيستاني

منبع: مردمك

السلام علیک یا ابا عبدالله. انی سلم لمن سالمکم و حرب لمن حاربکم و وال لمن والاکم و عاد لمن عاداکم. فیالیتنی کنت معکم فافوزا فوزا عظیما

همواره به اینجانب و دوستان گفته می شد که اگر شما اطلاعیه ندهید مردم به خیابانها نخواهند آمد و آنان از اعتراضات و مطالبات خود دست برخواهند داشت وآرامش به کشور برخواهد گشت. بنده به عنوان یک همراه جنبش عظیم سبز مردمی با این نظر موافق نبودم و می اندیشیدم که تا اصلاحات لازم با تکیه براصول روشن که می توان آنها را از قانون اساسی استخراج کرد، صورت نگیرد ، آب رفته به جوی باز نخواهد گشت.

برای مراسم عاشورای حسینی علیرغم درخواستهای فراوان، نه جناب حجت الاسلام و المسلمین کروبی اطلاعیه دادند و نه حجت الاسلام و المسلمین خاتمی اطلاعیه صادر کردند و نه بنده و دوستانم. با این وصف یک بار دیگر مردمی خداجوی به صحنه آمدند و نشان دادند که شبکه های وسیع اجتماعی و مدنی که در طول انتخابات و بعد از آن به صورت خود جوش شکل گرفته است، منتظر اطلاعیه و بیانیه نمی مانند. در حالی که مردم نه روزنامه همراه و مشوقی در کنار خود داشتند و نه از صدا و سیما، به عنوان رسانه ای ملی و بی طرف و منصف و عاقل بهره می بردند. باز همه ملت ها و جهانیان شاهد بودند که در میان طوفانی از تهدیدها و تبلیغات و تکفیرها و اهانتها، عزاداران حسینی در این روز مقدس حسین حسین گویان به صورت مسالمت آمیز و بدون شعارهای تند روانه میدانها و مسیرهایی شدند که خود انتخاب کرده بودند و این بار نیز چون دفعات گذشته با اعمال تحریک آمیز مواجه شدند، خشونت های غیرقابل باور چون زیر کردن راهپیمانان، تیراندازی نیروهای لباس شخصی که امروز هویت آنها بر کسی پوشیده نیست و روز بروز پرده از چهره آنان و سرانشان کنار زده می شود، فاجعه ای را آفرید که اثرات آن به این زودی از صحنه سیاسی کشورمان رخت برنخواهد بست.

مشاهده فیلم های تکان دهنده عاشورا نشان می دهد که اگر شعارها و حرکات جاهایی به سمت افراط غیر قابل قبول کشانده می شود، ناشی از به زیر انداختن افراد بی گناه از روی پل ها و بلندی ها، تیراندازی ها و آدم زیر کردن ها و ترورهاست . جالب آنکه در بعضی از این فیلم ها دیده شده است که مردم در پشت چهره نیروهای انتظامی و بسیجی مهاجم برادران خود را می بینند و در شرایط بحرانی و پر از خشم و هیاهوی آنروز سعی می کنند بدانها آسیبی نرسد. اگر صدا و سیما یک جو انصاف و عقل داشت می توانست برای تلطیف فضا و نزدیک کردن مردم به همدیگر گوشه ای از این صحنه ها را نشان دهد. ولی هیهات! جریان روزهای بعد از عاشورا و گسترش دستگیریها و دیگر تمهیدات دولتی نشان می دهد که مسئولان اشتباهات گذشته را این بار در وسعت بیشتر تکرار می کنند و آنها می اندیشند سیاست ارعاب تنها راه حل است.

گیرم که چند روز با دستگیریها ، خشونت ها ، تهدیدها و بستن دهان روزنامه ها و رسانه ها سکوت برقرار گردید، تغییر قضاوت مردم را نسبت به نظام چگونه حل می کنید؟ تخریب مشروعیت را چگونه جبران می نمائید؟ نگاه ملامت آمیز و متعجب همه جهانیان از این همه خشونت یک دولت به ملت خود را چگونه تغییر می دهید؟ با مشکلات بر زمین مانده اقتصادی و معیشتی کشور که به دلیل ضعف مفرط دولت روزبروز وخیم تر می شود چه می کنید؟ با چه پشتوانه ای از کارآمدی و انسجام ملی و سیاست خارجی موثر، سایه قطعنامه ها و امتیازخواهی های بیشتر را در سطح بین الملل از سر کشور و ملتمان دور می کنید؟

اینان می اندیشند با عقب راندن نخبگان و روشنفکران و دانشگاهیان و فعالان از صحنه سیاسی خواهند توانست بدون پرداختن ریشه ای به مسائل امروز کشور به دیروز قبل از انتخابات برگردند؟ اما کسانی که تاریخ را خوانده اند و کمی با ماهیت پیچیده جوامع آشنایی دارند می دانند که این تفکر ناشی از یک توهم واقع گریز و پناه بردن به رویکردهای کم عمق و گول زننده است .

بنده به صراحت و روشنی می گویم فرمان اعدام و قتل و زندانی کروبی و موسوی و امثال ما مشکل را حل نخواهد کرد . سخنان روز چهارشنبه میدان انقلاب و قبل از آن نماز جمعه هفته پیش دانشگاه که توسط چهره های منتسب به نظام ایراد گردید، نتایج هر نوع اقدام تروریستی را مستقیما به سمت کانون نشانه خواهد رفت و گره مشکل بحران کنونی را نا گشودنی خواهد ساخت. گوساله و بزغاله خواندن بخش عظیمی از جامعه و خش و خاشاک نامیدن آنان و مباح کردن خون عزاداران حسینی فاجعه ای است که هم اکنون توسط افرادی مشخص و صدا و سیما در جامعه رخ داده است. این چه سخنرانی است که از تریبون دولتی مردم را به جنگ با یکدیگر دعوت می کند و یک عده را حزب الله می نامد و عده ای دیگر را حزب الشیطان؟ بارها در یک سخنرانی کوتاه اعلام می کند مردم توجه کنید جنگ است! آیا این سخنان دعوت به جنگ و شورش داخلی نیست ؟ با توجه به استفاده از اصطلاحات مذهبی و اشاره به آیات و روایات ، این مراجع عظام و روحانیون فاضل هستند که می توانند بگویند با این گونه اشخاص چه می توان کرد؟

آنچه به بنده به عنوان یک فرد کوچک این جامعه مربوط می شود استقبال از هر هجمه ای در راه اسلام و کشور عزیزمان است و سخنان چند روز اخیر بنده را به یاد کلام امام رحمه الله علیه می اندازد که ” بکشید ما را ، ما نیرومند تر می شویم”. بنده ابایی ندارم که یکی از شهدایی باشم که مردم بعد از انتخابات در راه مطالبات به حق دینی و ملی خود تقدیم کردند و خون من رنگین تر از آن شهدا نیست.

بنده به صراحت می گویم تا وجود یک بحران جدی در کشور به رسمیت شناخته نشود، راهی برای خروج از مشکلات و مسائل پیدا نخواهد شد. عدم اذعان به بحران ، توجیه گر ادامه راه حل های سرکوبگرانه خواهد شد. اذعان به وضعیت بحرانی می تواند راه حل را نه در سرکوب که بر سر آشتی ملی قرار دهد . تهمت بی دینی و همراهی با قدرتهای بیگانه مستکبر و افراد بدنام و جریانهای منحوسی چون منافقین به فرض آنکه به حذف فیزیکی تعدادی از خدمتگزاران اسلام و مردم منتهی شود ناشی از چشم بستن به ماهیت مشکلات ملی کشور است. من به عنوان یک دلسوز می گویم منافقین با خیانت ها و جنایت های خود مرده اند، شما برای کسب امتیازهای جناحی و کینه ورزی آنها را زنده نکنید .

من لازم می دانم قبل از آنکه راه حل خودم را برای خروج از بحران مطرح سازم ، برهویت اسلامی و ملی و مخالف سلطه بیگانگان و وفادار به قانون اساسی ما و جنبش سبز تاکید نمایم. ما پیروان اباعبدالله حسین علیه السلام هستیم. ما شیفتگان حریتی هستیم که منادیش آن امام مظلوم بود . ما پیرو کسی هستیم که در قلمرو وسیع اسلامی ربودن خلخالی از پای یک زن را برنمی تابید. ما معتقد به تفسیر رحمانی از اسلام هستیم که انسانها را یا هم کیش هم می دانند و یا همسانانی در خلقت. نگاهی که بر کرامت ذاتی انسان باور دارد و برنمی تابد که ضارب او در زندان با غذایی جز شبیه غذای او نگهداری شود و یا مورد شکنجه و امثال آن قرار گیرد.

بنده و دوستان عزیزم که امروز بسیاری از آنها در زندانها محبوس هستند پای بندان سرسخت استقلال کشور هستیم و از اینکه بازار اسلامی ما تبدیل به یک بازار مکاره برای کالاهای بیگانه شده است رنج می بریم. ما به شدت با فساد موجود که ناشی از سیاستهای سوء و عدم تدبیر است مخالفیم. ما می گوئیم نهاد بزرگ و تاثیر گذاری چون سپاه اگر هر روز چرتکه بیاندازد که قیمت سهام چقدر بالا و پائین رفته نمی تواند از کشور و منافع ملی آن دفاع نماید؛ هم خود به فساد کشیده می شود و هم کشور را به فساد می کشاند . ما می گوئیم و حاضریم در مباحثات نشان دهیم که امروز منافع و حقوق مستضعفان و کارگران و کارمندان و سایر اقشار ملت در یک فساد بزرگ در حال غرق شدن است . جنبش سبز مخالف دروغ است و آنرا آفتی خانمان برانداز برای کشور می داند و از اینرو دروغ های سیاسی و امنیتی و اقتصادی و فرهنگی و امثال آنرا خطری بزرگ برای کشور می دانیم.

ما یک دولت و نظام صادق و رئوف و با شفقت و مبتنی بر آراء مردم می خواهیم که به تنوع آراء و عقاید مردم نه به شکل تهدید که بلکه بصورت یک فرصت نگاه کند. ما سرک کشیدن به زندگی خصوصی مردم، تفتیش عقاید، تجسس، بستن روزنامه ها و محدود کردن رسانه ها را مخالف دین مترقی و رهایی بخش خود و مخالف قانون اساسی برآمده از این دین می دانیم. ما ضایع کردن یک ریال از بیت المال را در جهت اهداف باندی و جناحی حرام می دانیم و می گوئیم که سند چشم انداز ملی بیست ساله که به تایید همه ارکان نظام رسیده است امروز به یک ورق پاره بی ارزش تبدیل شده است. ما هشدار می دهیم که رقیبان بزرگی در منطقه با رشدهای اقتصادی دو رقمی در حال ظهور هستند و روز به روز قوی تر می شوند . درحالیکه ما متاسفانه از دادن یک بودجه سالانه و نگهداشتن حسابهای ذخیره ارزی و امانت در سپرده های مردم و پاسخگویی در مقابل دیوان محاسبات عمومی و مجلس شورای اسلامی عاجز هستیم .

ما نه آمریکایی هستیم و نه انگلیسی . تا حال نه کارت تبریکی برای روسای کشورهای بزرگ فرستاده ایم و نه امید یاری آنها را داریم و می دانیم با اصالت قدرت در روابط بین اللمل هر کشور به دنبال منافع ملی خود است و ما بیزار از کسانی هستیم که بر عرف و اعتقادات دینی و ملی ملت خود احترام نمی گذارند . و مضحک است که بما تهمت اهانت به قرآن ، عاشورای امام حسین یا پاره کردن عکس حضرت امام قدس سره زده شود . مسلما حرمت شکنی اگر در روز عاشورا صورت گرفته باشد مورد تایید ما نیست، اما بدترین نوع حرمت شکنی را کشتن بندگان بیگناه و عزادار در روز عاشورا و در ماههای حرام می دانیم .

اما من برآنم که راه حل مشکلات پیش آمده و بحران موجود چنین است؛ وضعیت کشور امروز چون رودخانه خروشان و عظیمی است که سیلابهای تند و حوادث گوناگون باعث طغیان و گل آلود شدن آن شده است . راه آرام کردن این رودخانه بزرگ و روشن ساختن و زلال کردن آب آن در یک اقدام سریع و عاجل امکان پذیر نیست . اندیشیدن باین گونه راه حلها که عده ای توبه کنند و عده ای معامله کنند و بده و بستانی صورت گیرد تا این مشکل بزرگ حل شود عملا به بیراهه رفتن است .

بنده راه حل را در روانه ساختن نهرها و چشمه هایی از آب روشن و شیرین به بستر این رودخانه می دانم که بتدریج و طی یک فرآیند تدریجی کیفیت آب و وضع رودخانه را تغییر دهد . و نیز اعتقاد دارم که هنوز دیر نشده است و نظام ما آن قدرت را دارد که در صورت تدبیر و در صورت داشتن یک نگاه احترام آمیز و توام با ملاطفت به همه ملت و اقشار آن این مهم را بانجام برساند . بنده تعدادی از این راه حلها را که چون نهرها و چشمه هایی از اب روشن می تواند فضای ملی را تحت تاثیر قرار دهد و اوضاع را به سمت بهبود ببرد، بیان می کنم :

۱- اعلام مسئولیت پذیری مستقیم دولت در مقابل ملت و مجلس و قوه قضائیه به نوعی که از دولت حمایت های غیرمعمول در مقابل کاستی ها و ضعف هایش نشود و دولت مستقیما پاسخگوی مشکلاتی باشد که برای کشور ایجاد کرده است . به یقین اگر دولت کارآمد و محق باشد خواهد توانست جواب مردم و مجلس را بدهد و اگر بی کفایت و ناکارآمد بود مجلس و قوه قضائیه در چهارچوب قانون اساسی با او برخورد خواهند کرد .

۲- تدوین قانون شفاف و اعتماد برانگیز برای انتخاباتها به نوعی که اعتماد ملت را به یک رقابت آزاد و منصفانه و بدون خدعه و دخالت قانع سازد . این قانون باید شرکت همه ملت را علیرغم تفاوت در آراء و اندیشه ها تضمین کند و جلوی دخالت های سلیقه ای و جناحی دست اندرکاران نظام را در همه سطوح منتفی سازد . مجالس اولیه انقلاب می تواند به عنوان الگویی مورد توجه قرار گیرند .

۳- آزادی زندانیان سیاسی و احیاء حیثیت و آبروی آنها . بنده یقین دارم که این اقدام نه به ضعف که به درایت نظام تعبیر خواهد گشت . و نیز آگاهیم که جریانهای سیاسی منحطی با این راه حل مخالف هستند .

۴- آزادی مطبوعات و رسانه ها و اجازه نشر مجدد روزنامه های توقیف شده جزء ضروریات روند بهبود است . ترس از آزادی مطبوعات باید از بین برود و تجربیات جهانی در این زمینه باید مورد توجه قرار گیرد . گسترش کانال های ماهواره ای و اهمیت یافتن آنها و تاثیرگذاری قاطع این رسانه که بخوبی ناکافی بودن روش های قدیمی و محدودیت صدا و سیما را می رساند . پارازیت ها و محدودیت های اینترنتی می تواند برای مدت کوتاهی اثرگذار باشد . تنها راه چاره داشتن رسانه هایی متنوع و آگاه و آزاد در داخل کشور است . آیا زمان آن نرسیده است که با اقدامی شجاعانه و ناشی از اعتماد به متفکران و نیروهای خلاق جامعه ، نگاهها را از آنسوی مرزها به شکوفایی خلاقیت سیاسی و فرهنگی و اجتماعی داخلی برگردانیم ؟

۵- برسمیت شناختن حقوق مردم برای اجتماعات قانونی و تشکیل احزاب و تشکل ها و پایبندی به اصل ۲۷ قانون اساسی . اقدام در این زمینه که می تواند با درایت و همکاری همه علاقمندان به کشور صورت گیرد در طول چند ماه می تواند فضایی توام با دوستی و محبت ملی را جایگزین در گیری سازمان بسیج و نیروهای امنیتی با مردم و یا درگیری مردم با مردم نماید .

به بندهای فوق پیشنهادات دیگری نیز می توان اضافه کرد . به نظر بنده حتی یک جوی کوچک زلال در این بین می تواند مغتنم باشد . ضرورتی ندارد همه بندها با هم شروع شود . مشاهده عزم در این راه بروشنی افق کمک خواهد کرد . و کلام آخر آنکه همه این پیشنهادات بدون نیاز به توافق نامه و مذاکره و داد و ستدهای سیاسی و از موضع حکمت و تدبیر و خیرخواهی می تواند اجرایی شود .

میرحسین موسوی

حوادث روز عاشورا در تهران که به درگيري هاي گسترده در خيابان هاي پايتخت ، کشته و زخمي شدن تعدادي از هموطنان و هتک حرمت روز شهادت امام حسين (ع) توسط عده اي انجاميد ، محمل مناسبي براي گروه هاي سياسي شده است که از وقايع اين روز ، به نفع خود بهره گيرند و با تفسيرهاي دلخواه خويش که عمدتاً مبتني بر بزرگ نمايي برخي زواياي وقايع اين روز بود ، کام گيري سياسي نمايند.
هر چند زاويه ديد گروه هاي سیاسی مختلف و گاه متخاصم نسبت به وقايع اين روز ، بسيار متفاوت بوده ، اما نکته مشترک اغلب آنها ، يکجانبه نگري و تنها به قاضي رفتن بوده است که با توجه به عيان بودن مواضع طرف هاي مختلف قضيه ، نيازي به باز کردن بيشتر مساله نيست.

در اين ميان اما ، فقيهي فرزانه که گاه و البته به ندرت در امور سياسي سخن مي گويد ، حکميانه ترين و منصفانه ترين موضع را اتخاذ کرده است تا اين اميد همچنان در دل ها زنده بماند که انصاف و عدالت ، هنوز در جامعه نفس مي کشد.

آيت الله جوادي آملي در تبيين وقايع عاشوراي تهران ، در دام يکسويه نگري نيفتاده و دو نکته را در اين باب ، مختصر و مفيد بيان داشته و گفته اند: «نکته اول اينکه اهانت به مقدسات براي هميشه محکوم است مخصوصا در روز عاشورا و اهانت کنندگان به مقدسات برابر قانون بايد مورد مواخذه قرار بگيرند.
دوم اين که در اين جريان‌ها اگر به يک بي گناهي آسيبي رسيد، آن هم خسارتش ترميم بشود. تا برابر آيه «وامتازوا اليوم ايها المجرمون» مجرم از غير مجرم جدا بشود.»

واقعيت اين است که تعدادي از کساني که در روز عاشورا با پليس تهران درگير شدند ، برخلاف شأن و حرمت اين روز که حتي غير مسلمانان نيز آن را پاس مي دارند ، در مقاطعي که به پليس و مثلاً خودروهاي آن آسيبي مي رساندند ، بي توجه به اين که در ظرف زماني عاشورا قرار دارند ، به شادماني مي پرداختند و کف مي زدند و سوت مي کشيدند.

اين در حالي است که عاشورا ، روز حزن شيعه و اهل بيت است و تظاهر به شادماني و دست يازيدن به نمادهاي سرور و شادماني ، در تضاد کامل با باورهاي اعتقادي و احساسات فردي و مذهبي جامعه ايران است.
اين مساله ، به اندازه اي مهم و جا افتاده است که حتي اقليت هاي مذهبي نيز حرمت عاشورا را حفظ مي کنند و نه تنها در اين ايام مراسم جشن مانند عروسي و تولد و … برگزار نمي کنند ، بلکه بعضاً به همراه مسلمانان ، به عزاداري براي سيدالشهداء(ع) نيز مي پردازند.

از اين رو ، ولو آن که تعداد کساني که در روز عاشورا کف و سوت زدند ، اندک باشد ، باز هم جامعه عزادار حسين(ع) نمي تواند از کنار اين بي احترامي با بي تفاوتي رد شود چه آن که اگر اين حرمت شکني ها باب شود ، آن وقت ديگر هيچ حرمتي در جامعه محفوظ نخواهد ماند.

لذا در محکوم کردن اين هتک حرمت ، جاي هيچ ترديدي نيست و هيچ فرقي هم نمي کند که چه کسي و با چه انگيزه هايي روز عاشورا را به صحنه شادماني تبديل کرده است.

البته بايد گفت – و به تلخي هم بايد گفت – هتک حرمت عاشورا ، به همين مورد کف و سوت زدن ختم نمي شود بلکه در اين روز ، تهران، شاهد بي احترامي هاي ديگري نيز به ساحت عاشوراي حسيني بوده ايم که متاسفانه ، صدا و سيما آن را به حاشيه کف و سوت هاي حرمت شکنانه برده و کوچکترين اشاره اي به آن نمي کند.
بي ترديد ، بروز رفتارهاي شادمانه در روز حزن اهل بيت(ع) به هر دلیلی که باشد ، قابل توجيه نيست چه آن که اين اقدام ، علاوه بر حرمت شکني ، جريحه دار کردن احساسات ديني مردم نيز هست ، اما بي گمان ، کشتن و ريختن خون انسان ها در روز عاشورا که در «ماه حرام» نيز واقع شده است ، بي احترامي محض به عاشوراي حسيني است.

البته نيروي انتظامي در اطلاعيه هاي خود تصريح داشته که قتل هاي عاشوراي تهران ، کار نيروهاي رسمي نبوده است زيرا آنها سلاح گرم نداشته اند ؛ ما نيز در اين مقال به دنبال قاتلاني که خون چند انسان را در اين روز غمبار بر خيابان هاي تهران ريختند نيستيم چه آن که مانند برخي رسانه ها ، نه ادعاي کارآگاهي داريم و نه آن قدر بي پروا و بي تقوا شده ايم که اين و آن را به گناهي بزرگ مانند قتل نفس متهم کنيم و “کک” مان هم نگزد!
اما دردمندانه بايد دست بر پيشاني کوبيد که در عاشوراي 88 تهران ، شکستن حرمت اين روز ، فقط به کف و سوت عده اي ، محدود نشد و علاوه بر آن ، خون هايي بر زمين ريخت ،خانواده هايي براي هميشه عزادارشدند و حرمت ماه حرام شکست.

آيا کساني که در اين روز ، به سمت پدر دو فرزند تير شليک کردند و او را کشتند (و پليس نيز اين اقدام را تروريستي و مشکوک خواند) ، يا بر سينه ديگري چاقو زدند و يا با اتومبيل از روي جوان مردم رد شدند ، عاشوراي حسيني را هتک حرمت نکردند؟ مگر اعلام نشده که اين قتل ها مشکوک و حتي کار تروريست ها بوده است؟پس آيا جا ندارد حرمت شکني کساني که در ماه حرام و روز عاشورا مرتکب گناه آدم کشي شدند نيز محکوم شود؟

انتظاري که از دستگاه قضايي – که در رأس آن عالمي مجتهد قرار دارد – مي رود اين است که تمام حرمت شکنان عاشوراي حسيني را چه آنان که در اين روز به شادماني پرداختند و چه کساني که مرتکب قتل نفس شدند ، به جزاي اعمال شان برساند تا ديگر کسي جرأت نکند مقدسات ديني مردم را اين چنين هتاکانه و بي شرمانه زير پا بگذارد و در اين مسير ، حتي عاشوراي حسين (ع) را نيز حرمت نگه ندارد. اينجا ، ديگر جاي مسامحه و تعارف نيست چه آن که اگر جلوي اين حرمت شکني در همين جا گرفته نشود ، ديگر اميدي به حفظ احترام مقدسات مردم نيست و اين ، آغاز بلوايي مستمر در جامعه خواهد بود.

تعقيب حرمت شکنان عاشورا ، نکته اي است که آيت الله جوادي آملي نيز به درستي و صراحت به آن اشاره داشته و بر «مؤاخذه قانوني» اين افراد تاکيد کرده اند.

اما نکته دومي که در سخن آيت الله جوادي آملي وجود دارد ، اين است که بايد “مجرم از غيرمجرم تفکيک شود”.
متاسفانه بايد گفت که در پي حوداث تلخ عاشوراي تهران ، گروهي بر آنند که همه معترضين را ضد حسيني معرفي کنند. این درحالی است که باید حساب حرمت شکنان را از بقیه معترضین غیر معاند ، جدا کرد و تر و خشک را با هم نسوزاند.

لذا همان طور که آيت الله جوادي املي نيز گفته اند،بايد “مجرم از غيرمجرم تفکيک شود” تا خداي ناکرده ، به گناه يکي ، ديگري مجازات نشود همان طور که اگر به فرض ، يک مامور پليس مرتکب خطايي شود ، مجازات همه ماموران و همه شان را خطاکار دانستن ، به هيچ روي منبطق با عدالت و انصاف نخواهد بود.

و مخلص کلام همان سخن فقیه فرزانه است: هتاکان مواخذه شوند ولی گناه عده ای معدود به حساب دیگران نوشته نشود.

منبع : تابناک